Confrontaties vermijden als pleaser: waarom je blijft aanpassen

Confrontaties vermijden. Je kunt er maar druk mee zijn. Altijd helpen. Flexibel blijven. Moeite hebben met nee zeggen. Een optimistisch, maar niet altijd realistisch, beeld hebben van tijd.

Het lijkt meebewegen. Maar het is vaak aanpassen.

Zij kon dat ook

In coaching kijken we eerst naar hoe het nu is.

Wat doe je? Wat denk je? Wat voel je?

Veel patronen leven onder de oppervlakte. En in de waan van de dag is zelfreflectie zonder actie vooral een vorm van uitstel.

In haar geval ging het om het vermijden van discussie. Geen confrontatie aangaan. Geen spanning veroorzaken. Dus ondernam ze weinig actie.

Frustratie als kantelpunt

En toen kwam er frustratie. Dat is goed nieuws. Want frustratie betekent dat je begint te voelen dat iets niet klopt. Ze zag hoe vaak ze haar grenzen niet stelde. Vooral naar de buitenwereld.

Op haar werk is het al tijden te druk. Ze kaart het aan. Ze spreekt zich uit.

Maar ze laat zich sussen.

“Er wordt iemand gezocht.” “Het komt goed.” “Even geduld.”

Optimistisch als ze is en empathisch, begrijpt ze haar leidinggevende. Die heeft het ook druk.

En dus druipt ze af. Weken later is er nog niets veranderd.

Ik laat me sussen

“Gesust worden is een trigger voor me,” zei ze.

Haar flexibiliteit maakt dat ze blijft geloven in een positieve uitkomst. Soms tegen beter weten in.

Dat is typisch pleasen. Niet kwaad willen worden. Niet lastig willen zijn. Niet te veel willen vragen.

Maar ondertussen wél overbelast raken.

Wat helpt dan?

Geen grote revolutie. Maar concreet worden. Duidelijkheid vragen. Een deadline afspreken. Commitment vragen. Niet agressief. Wel helder.

Tijdens het gesprek werd haar blik scherper. Ze zag wat haar eigen gedrag in stand hield.

Niet meer met een kluitje het riet in. Niet meer reactief achter beloftes aan rennen.

Bewust grenzen stellen

“Ik doe dit eigenlijk al sinds ik werk.” Dat besef raakte haar. Maar het gaf ook ruimte.

Want als het een patroon is, dan kun je het leren herkennen. En als je het herkent, kun je kiezen.

Flexibel zijn mag. Empathisch zijn mag. Optimistisch zijn mag.

Maar niet (meer) ten koste van jezelf.

Grenzen stellen is niet hard worden. Het is jezelf meenemen in de beslissing.

En dát is voor veel pleasers een enorme stap.