Vorige week had hij weer sinds lang een sessie geboekt. Vorig jaar was hij vol goede moed begonnen aan een interessante studie, maar algauw kwam hij zijn uitsteller en scepticus tegen. Hij zou het toch wel niet kunnen, het ging niet lekker, hij voelde zich vermoeid.. In die sessie spraken we met meerdere delen. De gemotiveerde, de scepticus en uitsteller, de denker, de voeler en de doener. Algauw werd duidelijk dat de uitsteller aan het stuur zat, en geenszins van plan dat st

Het is een mooie grote vrouw.. donker haar in een knot, bril op haar neus, donkere wenkbrauwen, expressief gezicht.. als zij binnenkomt, dan komt ze ook echt binnen. Niet alleen in haar verschijning, maar ook in wat ze zegt. Maar dan blijkt ze last te hebben van faalangst. Ze durft zich namelijk niet te profileren “want wie ben ik nou?” en “ik kan het toch niet!”. Grappend zeg ik: nou die faalangst heeft niet zo’n groot repertoire hè? Ze lacht. En in haar ogen staan de tranen

Op zichzelf, op anderen. Wat een uitdaging voor mij! Ik nodigde haar criticus uit voor een gesprek en al in de eerste minuut zei hij “Leuk zo’n gesprek, maar we gaan wel even kijken of je een hoog niveau hebt als coach.” Zo, de toon was gezet. Althans, ik wist dat ik stevig moest blijven zitten, contact maken en verbinden met mezelf en wat ik in huis heb om haar (en hem) te helpen. De criticus bleek erg strak te regeren. Hij stond duidelijk alleen aan het stuur. Dat is ook no

Vaak worstelen hoogbegaafden lange tijd in hun eentje met een probleem. Ik vroeg mijn cliënt (studeert aan de universiteit, 20 jaar), wat hem aanzette om om hulp te gaan zoeken. Vastlopen als hoogbegaafde “Ik had een probleem. Ik liep steeds vast in het structureren van mijn werk en de projecten die ik voor mijn studie doe. Ik realiseerde me dat ik het probleem eigenlijk niet begreep en zelf geen oplossing zag en ben daarom hulp gaan zoeken. Ik wilde geen medicijnen slikken a

Vandaag z’n laatste sessie. Een weemoedig gevoel krijg ik dan. Alsof ik wil dat het nog de eerste sessie is, zodat er een weten is dat er nog een paar zullen volgen. Maargoed, elk traject kent zijn natuurlijke einde. Deze jongen kwam binnen met drie doelen. Hij wilde meer controle over zijn brein, meer zelfkennis en zijn capaciteiten beter leren inzetten. Executieve vaardigheden ontwikkelen Gaandeweg kwamen we erachter dat er twee executieve vaardigheden zijn die hij nog onv

Haar start was op het VWO. En ondanks het feit dat ze haar vriendinnen mist, is het nu in het tweede jaar toch ook best ok op de HAVO. Maar ook hier zwakt ze wat af en haar vader zoekt hulp. Eerst zonder dat zij dit weet, omdat ik anders weer de zoveelste zou zijn die ze zou zien.. Mijn site spreekt haar voldoende aan om het te proberen. Haar vader mag een intake plannen. Hij komt wel mee tot aan de deur en schudt mijn hand, maar mag daarna vertrekken. In de intake wordt duid

Zo ontzettend trots op haar. 17 jaar en zo angstig toen ze voor 't eerst hier binnenkwam! Ze vertelde dat ze afgelopen week naar een workshop ging van een bekende Amerikaanse danseres. Waar ze normaal minstens een week vooraf al stress en spanning voor zou hebben! Nu had ze vlak ervoor een paar zenuwen! Mega verschil voor haar! In de workshop zelf kreeg ze nog wel de bibbers 'wat verwachten ze van mij, ik moet me wel bewijzen', hierdoor ging het dansen minder goed dan ze wil

Aan de hand van situaties uit de praktijk licht ik graag onderwerpen uit die voor veel meer mensen van toepassing zijn. Zeker in de wereld van hoogbegaafden is er nog zoveel kennis te delen die hen verder helpen in de persoonlijke ontwikkeling. Ik richt me graag op psycho-educatie om zelfkennis en zelfontwikkeling te stimuleren. Om zoveel mogelijk hb’ers te leren hoe ze meer rust in hun hoofd creëren en hun talenten gaan gebruiken. Niet persé om de wereld mooier te maken, maa

Gemotiveerd ! Deze 17 jarige cliënte was ook hulp-moe (zie blog https://coffeeandcoaching.nl/blog/wat-kun-je-doen-voor-dropouts-die-hulp-moe-zijn/ ). Maar gelukkig, ze werd doorverwezen en zat bij mij op de bank. Onze eerste sessie samen. Haar moeder was mee en haar begeleidings hondje ook. Die het eerste half uur vooral om haar heen bleef dralen en later bij mij onder de tafel rustig de boel aan het observeren was :) Omdat ze wil werken aan haar sociale angst, had ik bedach

Hulp-moe Er zijn zat dropouts die inmiddels hulp-moe zijn. Die peut na peut hebben gesproken, in centra zich hebben laten testen en er alsnog ongeholpen uit komen. Eerst moet er schijnbaar een label opgeplakt worden, alvorens de professional kan bepalen wat de juiste aanpak zal zijn. En voordat dat traject klaar is, is de degene waar het over gaat depressief en kan er weer een nieuw labeltje overheen. Nog maar een test doen? Persoonlijk raakt me dat elke keer weer, en maakt h

Ontdek waarom ‘belemmerende’ gedragspatronen ook positief bekeken kunnen worden Als ik zo terugkijk in de 8 jaar van mijn praktijk, kan ik twee type cliënten benoemen. Degenen met een fixed mindset en met een growth mindset. Kort samengevat Alle cliënten willen een verandering in gang zetten die gedragsverandering tot gevolg hebben. Ze zijn allen gemotiveerd, maar verschillen van binnen op onder andere deze twee punten. De ene cliënt is van binnen zo georganiseerd dat de mees

Wat veel hoogbegaafden gemeen hebben met elkaar is dat ze een stevige innerlijke criticus in zich hebben. Die overeenkomst uit zich in een aantal punten die ik in dit blog wat nader uit zal leggen. Onderzoek Tijdens mijn opleiding tot talentbegeleider hoogbegaafden voerde ik op kleine schaal een onderzoek uit. De onderzoeksvraag was: ‘Kan je vriendjes worden met je innerlijke criticus?’ Dit kwam voort uit mijn ervaring met voice dialogue, de methodiek die ervan uitgaat dat m

Een jongen van 21. IQ boven de 130, dyslexie en faalangstig. Dropout. Zijn allergrootste wens toen hij binnenkwam: zich comfortabeler voelen rondom mensen. “Gewoon naar de supermarkt gaan en daar een boodschap kunnen doen.. Dat zou voor mij al winst zijn.” Toen hij net binnenkwam sprak hij vrij langzaam. Koos zijn woorden heel zorgvuldig uit. Keek me nauwelijks aan. Enorm gespannen lichaam en hij vertelde dat hij vaak misselijk was. We zijn begonnen met het rustig onderzoek

Zonder uit de doeken te doen waaróm hoogbegaafden nou zo massaal van alles uitstellen, wil ik je vooral wat tips geven: so… what’s here to learn? Wat kan je nou concreet anders gaan DOEN (indien je hier een allergische reactie op hebt: lees vooral door ;-)), waardoor je een klein stukje minder gaat uitstellen? Oh en wees gewaarschuwd. Het lezen van de tips kan ook al voor veranderingen zorgen……… #1 Verleg je focus van het uitstellen zelf op het vermínderen van uitstellen! Al

Omdat ik het niet mooier kan omschrijven dan hoe deze cliënt het zelf schrijft, deel ik graag een klein stukje uit zijn mail met jullie over het effect van voice dialogue. "Er komt steeds geen actie uit me." De context is dat hij zeer sterke overtuigingen heeft die hij lijkt te 'gebruiken' zo het hem uitkomt om maar vooral niet in beweging te zijn of te komen. Alleen, het bewustzijn groeit, dat niet hij, maar een deel van hem hier een grote rol in speelt. Hiermee is zijn prob

Nu hij een vriendin heeft en zijn familie niet of nauwelijks meer ziet is zijn overtuiging dat hij mag bestaan zoals hij is. Ervoor was hij waardeloos en moest onderdrukt worden. Stel je erbij voor hoe hij opgroeide. Werd jarenlang bestempeld als autist. Omdat ze hem niet begrepen, niet konden bereiken. Hij heeft alles in zijn systeem dichtgetimmerd om verdriet en pijn buiten te sluiten. "Ratio en gevoel zijn gescheiden. Dat werkt prima voor me." Beslissingen nemen en daar a

Hij is 21. Kwam binnen zonder werk, zonder studie, woont op zichzelf. Nog wel.... Met een slaapkamer vol was en bezorgd om zijn financiële situatie. "Ik wil er wat aan doen. Dit werkt zo niet!" Ondertussen zijn we een aantal sessies verder en hebben we een heel praktische modus gevonden: we maken een to-do lijst waarop we de taken omschrijven, het aantal minuten of uren van die taak en wanneer hij deze af wil hebben. Per taak bekijken we of er nog kleine taakjes in die taak z

“Ik heb nog steeds last van het verleden en ik wil weten waarom!” “Het lukt me niet mijn gedrag te veranderen en ik wil weten waarom!” “Ik wil echt heel graag ergens aan beginnen, maar ik kom maar niet in beweging en ik wil weten waarom!” Oorzaak ---> gevolg Een kleine greep uit de waarom vragen die ik regelmatig in mijn praktijk tegenkom. Net als bij de ‘Hoe doe ik dat?’ vraag zou ook de waarom vraag je kunnen belemmeren. Het is niet per definitie belemmerend, maar als het z

Een vraag die jouw persoonlijke ontwikkeling kan blokkeren: ‘Hóe doe ik dat dan?’ Niet zelden krijg ik cliënten over de vloer die al snel inzicht krijgen in hun denken, voelen, en handelen en mij dan bijna direct vragend aankijken: “Maar hóe doe ik dat dan?”. Ik zie dat ze met die vraag het denken juist blokkeren. En leer ze open te blijven staan: het antwoord op de ‘hoe’ vraag volgt sowieso vaak als vanzelf in de periode tussen de sessies. Waarin ze ervaringen opdoen die pa

Dropout 16 jaar: vasthouden aan pijnlijk verleden veiliger dan hopen dat het in de toekomst beter zal gaan.. Vandaag met een 16 jarige hoogbegaafde dropout in gesprek. Bijdehand, alert, heeft overal een antwoord op :) De woorden altijd, nooit, iedereen en niemand vlogen me om de oren. Het gesprek ging in eerste instantie over rust. Hij had NOOIT rust ervaren. En is er ook heilig van overtuigd dat NIEMAND dat OOIT ervaart. In eerste instantie ging ik vooral op de inhoud in, i