Waarom pleasers stoppen als het niet perfect kan

“Als het niet perfect kan, dan stoppen we ermee.”

In gesprek met de perfectionist van E.

De perfectionist en de criticus vormen een sterk team. Als het tegenzit, besluiten ze samen dat E beter kan stoppen. Niet om hem dwars te zitten, maar omdat ze het even niet meer zien. Als het niet goed genoeg kan, dan liever niet. Logisch. Maar E heeft er last van.

Er staat een deadline. Er moet werk worden opgeleverd. En hoe langer hij wacht, hoe groter de paniek wordt. En die paniek? Daar hebben de perfectionist en criticus óók last van.

Perfectionisme en pleasen

In het gesprek wordt duidelijk dat de perfectionist het grootste deel van E. is. Hij zit vaak achter het stuur. Hij wil dat het klopt. Dat het goed is. Dat er geen kritiek op komt.

Onder die perfectionist zit iets anders.

Een pleaser.

Iemand die het goed wil doen. Die geen fouten wil maken. Die geen negatieve reactie wil uitlokken.

Als het niet perfect kan, voelt dat onveilig. Dus trapt hij op de rem. Gevolg: uitstelgedrag. Te laat beginnen. Afgeleid raken. Niet uit bed kunnen komen. Te laat op afspraken verschijnen.

Niet uit luiheid. Maar uit spanning.

Een andere dynamiek

De perfectionist blijkt open te staan voor samenwerking. Met de fanatiekeling.

“Die kan sneller knopen doorhakken,” zegt hij. “Die denkt minder na en komt in actie. Daar kan ik van leren.”

In een ideale situatie zit de fanatiekeling vaker achter het stuur, met de perfectionist ernaast. De perfectionist mag meedenken, bijsturen, aanscherpen, maar niet alles stilleggen.

Dat vraagt vertrouwen. Want de perfectionist laat het stuur niet zomaar los.

Geduld oefenen. Vertrouwen laten groeien. Dat is het proces.

Voor pleasers die uitstellen

Veel pleasers herkennen dit patroon.

De perfectionist die zegt: het moet goed. De criticus die zegt: het is nog niet goed genoeg. En het uitstel dat volgt.

Misschien gaat het niet over beter worden. Misschien gaat het over leren verdragen dat iets nog niet perfect is en jij ook niet. Voor E. staat er een deadline op de agenda. Een oefenmoment. Niet om het perfect te doen. Maar om het te dóen. En dát is voor veel pleasers al een enorme stap.