In deze brief beschrijft Astrid hoe haar behoefte om goed genoeg te zijn haar steeds harder laat werken en moeilijk maakt om grenzen te stellen. Het laat zien hoe pleasegedrag, perfectionisme en onzekerheid elkaar kunnen versterken.

Het is een mooie grote vrouw.. donker haar in een knot, bril op haar neus, donkere wenkbrauwen, expressief gezicht.. als zij binnenkomt, dan komt ze ook echt binnen. Niet alleen in haar verschijning, maar ook in wat ze zegt. Maar dan blijkt ze last te hebben van faalangst. Ze durft zich namelijk niet te profileren “want wie ben ik nou?” en “ik kan het toch niet!”. Grappend zeg ik: nou die faalangst heeft niet zo’n groot repertoire hè? Ze lacht. En in haar ogen staan de tranen

Op zichzelf, op anderen. Wat een uitdaging voor mij! Ik nodigde haar criticus uit voor een gesprek en al in de eerste minuut zei hij “Leuk zo’n gesprek, maar we gaan wel even kijken of je een hoog niveau hebt als coach.” Zo, de toon was gezet. Althans, ik wist dat ik stevig moest blijven zitten, contact maken en verbinden met mezelf en wat ik in huis heb om haar (en hem) te helpen. De criticus bleek erg strak te regeren. Hij stond duidelijk alleen aan het stuur. Dat is ook no

Een jongen van 21. IQ boven de 130, dyslexie en faalangstig. Dropout. Zijn allergrootste wens toen hij binnenkwam: zich comfortabeler voelen rondom mensen. “Gewoon naar de supermarkt gaan en daar een boodschap kunnen doen.. Dat zou voor mij al winst zijn.” Toen hij net binnenkwam sprak hij vrij langzaam. Koos zijn woorden heel zorgvuldig uit. Keek me nauwelijks aan. Enorm gespannen lichaam en hij vertelde dat hij vaak misselijk was. We zijn begonnen met het rustig onderzoek

Omdat ik het niet mooier kan omschrijven dan hoe deze cliënt het zelf schrijft, deel ik graag een klein stukje uit zijn mail met jullie over het effect van voice dialogue. "Er komt steeds geen actie uit me." De context is dat hij zeer sterke overtuigingen heeft die hij lijkt te 'gebruiken' zo het hem uitkomt om maar vooral niet in beweging te zijn of te komen. Alleen, het bewustzijn groeit, dat niet hij, maar een deel van hem hier een grote rol in speelt. Hiermee is zijn prob

“Ik heb nog steeds last van het verleden en ik wil weten waarom!” “Het lukt me niet mijn gedrag te veranderen en ik wil weten waarom!” “Ik wil echt heel graag ergens aan beginnen, maar ik kom maar niet in beweging en ik wil weten waarom!” Oorzaak ---> gevolg Een kleine greep uit de waarom vragen die ik regelmatig in mijn praktijk tegenkom. Net als bij de ‘Hoe doe ik dat?’ vraag zou ook de waarom vraag je kunnen belemmeren. Het is niet per definitie belemmerend, maar als het z

Hartstikke slim is ie. Maar praktische zaken uitvoeren kan hij nauwelijks. Wat is zijn blokkade? Niet zelf de regie hebben!