De brief van een pleaser aan haar leidinggevende
- Maaike de Boer

- 14 sep 2021
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 3 dagen geleden
Veel pleasers werken hard. Vaak harder dan nodig is.Niet omdat ze dat per se willen, maar omdat er vanbinnen iets zegt:
Je moet bewijzen dat je goed genoeg bent.
Van buiten lijkt het alsof je gewoon hard werkt, maar van binnen draait er voortdurend een stem mee: doe het goed, stel niemand teleur, zorg dat ze tevreden zijn.

Je voelt vaak al aan wat anderen nodig hebben voordat zij het zelf uitspreken en voor je het doorhebt heb je alweer ja gezegd terwijl een ander deel van je eigenlijk moe is. Je eigen grens is geen 'reden' om ernaar te luisteren, omdat je dat al vroeg leerde negeren.
En als je ās avonds in bed ligt, gaat je hoofd nog een keer (of meerdere keren) langs alles wat je vandaag, gister en eergisteren hebt gedaan: of het wel goed genoeg was, of je niemand hebt teleurgesteld.
De brief hieronder laat zien hoe dat van binnen kan voelen.
Een openhartige brief van een pleaser aan haar leidinggevende
āBeste leidinggevende⦠Ik ben Astrid, ƩƩn van je werknemers. Je kent me misschien niet heel goed, omdat ik graag op de achtergrond blijf. Maar ik werk hard. Ik ben niet echt happy Daarover wil ik het ook even met je hebbenā¦. Ik werk hard, maar de afgelopen tijd merk ik dat ik niet echt happy meer ben. Ik weet niet precies waar dat aan ligt. Misschien omdat ik altijd alles goed of liefst perfect wil doen. Dat kost tijd, maar die tijd heb ik niet. Zelfkritisch op mezelf. Zien wat er beter kan, maar... er ligt daarvoor teveel werk op mijn bord. Ik wil graag bewijzen dat ik goed genoeg ben. Je ziet het misschien niet aan me, maar ik wil graag bewijzen dat ik goed genoeg ben. Te vaak ja zeggen op nieuw werk, terwijl wat er al ligt best veel is. Ik krijg waardering voor mijn werk, waar ik blij mee ben, maar voel me niet zo tevreden als ik zou willen. Piekeren Ik lig ās avonds in bed te piekeren. Over wat ik nog allemaal moet doen. Dat ik wil stoppen met pleasen. Niet alleen voor goedkeuring aan de slag wil. Het geeft innerlijke conflicten. Mijn zelfvertrouwen is laag. Ik ben streng voor mezelf. Ben ook bang dat de kans groot is dat ik fouten ga maken. Ik ga moe naar bed en sta meestal ook moe op. Dat verberg ik achter een glimlach. Geen energie Ik werk echt graag hard, ik kan niet anders, maar het voelt naar dat ik ook de energie niet meer heb om mijn sociale leven of eigen behoeften aandacht te geven. Laat staan mijn eigen ontwikkeling. Het voelt uit balans. Hoe stel ik grenzen. Ik weet niet goed waar ik moet beginnenā¦. Ik zou hulp moeten vragen Ergens weet ik wel dat ik mijn hart vaker zou moeten luchten en ook dat ik om hulp zou moeten (mogen?) vragen.. maar ja, het werk.. het werk moet af.. Door de onzekerheid, de vermoeidheid ben ik gesprekken hierover aan het vermijden.Ik ben ook bang dat als ik om hulp vraag jij misschien denkt dat ik niet de juiste ben voor dit werk⦠dat ik niet meer aardig gevonden wordt... Het patroon in pleasen is te doorbreken Via via hoorde ik over een coach. Maaike heet ze. Van Coffee and Coaching. Ze helpt gevoelige slimme mensen die worstelen met patronen in perfectionisme, zelfkritiek, aanpassings- en pleasegedrag. Herkenning in pleasen Dat is precies waar ik tegenaan loop bij mezelf en waar ik me heel erg in herken. Misschien mag ik bij haar eens een intake doen? Kijken waar dit harde werken en pleasen vandaan komt. Onbewust zal er iets zijn, waardoor ik het zo ontzettend moeilijk vind om anderen teleur te stellen en 'nee' te zeggen. Ik denk dat ze mij hiermee heel goed kan helpen, omdat ze veel werkt met pleasers, en mij ook tips kan geven om het af te leren.Ik hoop dat je begrijpt dat ik dit aan je schrijf om aan te geven dat ik hier graag werk. En dat ik hulp nodig heb. Met vriendelijke groet, Astridā #hoogbegaafd #perfectionisme #zelfkritiek #pleasen
Veel mensen herkennen zich in dit patroon. Hard werken, ja zeggen, jezelf voorbij lopen en ondertussen blijven twijfelen of je het wel goed doet of wel goed genoeg bent.
Pleasen ontstaat meestal niet zomaar. Vaak heeft het te maken met oude pijn en overtuigingen over erbij horen, waardering krijgen of afwijzing voorkomen. Wanneer je dat patroon beter leert herkennen en begrijpt wat eronder ligt, ontstaat er langzaam meer ruimte om ook rekening te houden met jezelf.





Opmerkingen