Wat veel hoogbegaafden gemeen hebben met elkaar is dat ze een stevige innerlijke criticus in zich hebben. Die overeenkomst uit zich in een aantal punten die ik in dit blog wat nader uit zal leggen. Onderzoek Tijdens mijn opleiding tot talentbegeleider hoogbegaafden voerde ik op kleine schaal een onderzoek uit. De onderzoeksvraag was: ‘Kan je vriendjes worden met je innerlijke criticus?’ Dit kwam voort uit mijn ervaring met voice dialogue, de methodiek die ervan uitgaat dat m

Een jongen van 21. IQ boven de 130, dyslexie en faalangstig. Dropout. Zijn allergrootste wens toen hij binnenkwam: zich comfortabeler voelen rondom mensen. “Gewoon naar de supermarkt gaan en daar een boodschap kunnen doen.. Dat zou voor mij al winst zijn.” Toen hij net binnenkwam sprak hij vrij langzaam. Koos zijn woorden heel zorgvuldig uit. Keek me nauwelijks aan. Enorm gespannen lichaam en hij vertelde dat hij vaak misselijk was. We zijn begonnen met het rustig onderzoek

Zonder uit de doeken te doen waaróm hoogbegaafden nou zo massaal van alles uitstellen, wil ik je vooral wat tips geven: so… what’s here to learn? Wat kan je nou concreet anders gaan DOEN (indien je hier een allergische reactie op hebt: lees vooral door ;-)), waardoor je een klein stukje minder gaat uitstellen? Oh en wees gewaarschuwd. Het lezen van de tips kan ook al voor veranderingen zorgen……… #1 Verleg je focus van het uitstellen zelf op het vermínderen van uitstellen! Al

Omdat ik het niet mooier kan omschrijven dan hoe deze cliënt het zelf schrijft, deel ik graag een klein stukje uit zijn mail met jullie over het effect van voice dialogue. "Er komt steeds geen actie uit me." De context is dat hij zeer sterke overtuigingen heeft die hij lijkt te 'gebruiken' zo het hem uitkomt om maar vooral niet in beweging te zijn of te komen. Alleen, het bewustzijn groeit, dat niet hij, maar een deel van hem hier een grote rol in speelt. Hiermee is zijn prob

Nu hij een vriendin heeft en zijn familie niet of nauwelijks meer ziet is zijn overtuiging dat hij mag bestaan zoals hij is. Ervoor was hij waardeloos en moest onderdrukt worden. Stel je erbij voor hoe hij opgroeide. Werd jarenlang bestempeld als autist. Omdat ze hem niet begrepen, niet konden bereiken. Hij heeft alles in zijn systeem dichtgetimmerd om verdriet en pijn buiten te sluiten. "Ratio en gevoel zijn gescheiden. Dat werkt prima voor me." Beslissingen nemen en daar a

Hij is 21. Kwam binnen zonder werk, zonder studie, woont op zichzelf. Nog wel.... Met een slaapkamer vol was en bezorgd om zijn financiële situatie. "Ik wil er wat aan doen. Dit werkt zo niet!" Ondertussen zijn we een aantal sessies verder en hebben we een heel praktische modus gevonden: we maken een to-do lijst waarop we de taken omschrijven, het aantal minuten of uren van die taak en wanneer hij deze af wil hebben. Per taak bekijken we of er nog kleine taakjes in die taak z