AI en zuiver voelen: mijn gevoel leren vertrouwen als pleaser

Wanneer je gevoel zegt: dit klopt niet

Een week na mijn sessie schreef ik mijn therapeute hoe het met me ging. Ze had erna op mijn bericht gereageerd, maar toen ik het las voelde ik: 'Eh....? Is zij dit?'

Ik las het nog een keer. En nog een keer. En toen wist ik wat mijn gevoel me vertelde. Vermoedelijk gebruikte zij AI in haar reactie.

En... meteen voelde ik: dat is helemaal prima. Haar goed recht. Ik voelde dat ik er geen oordeel op had zitten. Maar wat ik wel voelde was: klopt het echt? Dat ik dit voel?

Want er is een deel in mij dat zich soms nog wanhopig kan afvragen: is wat ik voel wel echt? Heel lang was die vraag voor mij ook reden genoeg om te blijven pleasen en fawnen. Mijn gevoel vertrouwen was namelijk lang niet vanzelfsprekend.

Waarom pleasers hun eigen gevoel wantrouwen

Ik besloot erachteraan te gaan en het mijn therapeute te vragen. Om dat deel in mij nóg meer serieus te nemen. Maar voor ik het durfde te vragen ging er nog wel wat tijd overheen.

'Wat zou ze wel niet denken. Wat als het toch niet klopte? Wat als het wel zo was en ze het niet durfde te zeggen, uit angst dat ze mij dan kwetst of teleurstelt. Of misschien schaamt ze zich ervoor en voelt ze zich betrapt, dat kan ook'...

Vroeger had ik al deze vragen ook, maar veel minder bewust. Nu kon ik ze allemaal horen. Ik besprak het met mijn AI. Ha! Ik pluisde uit wat van mij was en wat van haar en kwam tot de conclusie dat ik vooral wilde checken of mijn gevoel klopte, ja of nee. Ongeacht haar reactie, waar ik wel wat gespannen voor was, maar: ik was immers ook bij haar in therapie omdat ik nóg meer uit het pleasen en fawnen wilde stappen, specifiek richting mijn familie.

Dat was geen klein thema. In de tijd dat mijn moeder ziek werd (dementie) en overleed, werd ik weer helemaal het familiesysteem ingetrokken. Het leek wel alsof alle patronen terug omhoog kwamen en ik weer als vanzelf mijn oude rol oppakte. Naast het rouwen om mam heb ik dat proces aangegrepen om ook in familie context mijn pleasen en fawning verder te onderzoeken en stappen te zetten die mij helpen bij mezelf te blijven. Het blijft een work in progress, maar het verschil nu is dat de basis van hoe iets voelt, in mij ligt en niet meer bij hen.

En daar zit ook de kern van mijn werk. Ik leid je niet naar een perfect leven waarin je nooit meer pleast. Ik leer je hoe je mild blijft voor jezelf in dit proces en steeds meer leert luisteren, vertrouwen én handelen naar wat jij voelt.

Maar terug naar mijn verhaal. Ik vroeg het dus toch. Ik durfde het haar zelfs in een persoonlijk gesprek te vragen. Ik bleef in verbinding met mezelf terwijl ze tegenover me zat. Mijn hartslag ging nog wat omhoog. Mijn rechterbeen voelde ik een beetje trillen (tegenwoordig weet ik dat dat mijn signaal is dat ik iets spannend vind!). Maar... ik raakte niet overspoeld. Ik had heel helder: ik wil mijn gevoel checken.

Haar antwoord: gewoon ja.

Geen verontschuldiging. Geen uitleg. Geen verdediging. Gewoon ja.

Alle ruis in één seconde weg. Wat een heerlijkheid. Ik had in een week tijd weer zoveel geleerd. Ik ben in staat om in verbinding met mezelf te blijven én te verbinden met iemand anders. Zelfs als haar antwoord niet bevestigend was geweest, was het checken van mijn gevoel het meest wezenlijke stuk.

Eerlijk over hoe deze website tot stand is gekomen

Dat is precies waarom ik ook eerlijk ben over hoe deze website tot stand is gekomen.

Een deel van de teksten hier is geschreven met hulp van AI. Niet omdat ik lui ben of omdat het me niet uitmaakt, integendeel. Het is omdat ik weet hoe Google werkt en ik wil gevonden worden door mensen voor wie dit werk bedoeld is.

En ik weet ook, want ik ben zelf een pleaser, dat jullie het voelen als iets niet helemaal klopt. Dat subtiele gevoel van: dit is nét iets anders. En dan niet denken: die tekst klopt niet. Maar denken: ik zie het vast verkeerd. Dat wil ik niet. Dus: als je iets leest hier en het voelt een beetje te, een beetje te netjes of gewoon 'te AI', vertrouw dat gevoel. Het klopt waarschijnlijk. En het betekent ook dat jij goed zit. Jij voelt.

Wat AI en coaching met elkaar gemeen hebben

Wat ik met AI doe lijkt op wat ik met cliënten doe: ondertitelen en onderscheid maken. Woorden geven aan wat er van binnen al leeft, maar nog geen taal heeft. Als ik met iemand in een sessie zit gaat dit allemaal vanzelf, omdat ik dan in verbinding en afstemming ben. Maar het op papier zetten, in woorden gieten is toch net een ander verhaal.

Het ondertitelen helpt de pleasers die wel hun eigen grenzen ergens voelen, maar niet durven uitspreken bijvoorbeeld. Bij pleasers is dat écht een eigen ding. Ze voelen vaak wel wat er speelt, maar daar woorden aan geven en recht doen aan zowel zichzelf als de ander: dat maakt het complex. En precies daar help ik, met dat uitpluizen in wat van mijn cliënt is, van de ander en wat er in die kaders zit waarin ze soms gevangen zitten.

Ik heb mijn gevoel leren vertrouwen en zo help ik jou

Van binnen naar buiten, niet andersom

Want die kaders zitten vol stemmen: ik moet beleefd zijn, het netjes zeggen, het volwassen overbrengen, kalm blijven, de ander niet aanvallen, ik kan toch niet zomaar vertellen wat hij of zij wel of niet mag doen... Deze kaders krijgen we mee, vaak zonder woorden of ondertiteling.

Voor de meeste pleasers is dat gewoon of gewend vanuit huis: geen woorden voor al die gevoelens die we kunnen hebben. Ze zijn er niet mee opgegroeid. Of de omstandigheden waren er totaal niet naar. En dat maakt ze onzeker. Dus delen ze het niet. En blijft het binnen.

In mijn praktijk werk ik met jou van binnen naar buiten, niet andersom. Ik help jou het onderscheid maken tussen jouzelf en die kaders en help je er de woorden voor vinden.

Met AI doe ik dat voor mezelf. In sessies doe ik het samen met jou.

---

Zoeken naar (de juiste) woorden...

• Zucht.. dat is zo herkenbaar!
• Ik ken het, maar het gaat nu wel veel beter.
• Eh nee... geen last van.

Als het herkenbaar is:

• Wanneer heb jij voor het laatst iets gevoeld en het weggeschoven omdat je er geen woorden of niet de juiste woorden voor had?

• Wat zou er anders zijn in je leven als je er wel woorden voor had?

• En wat of wie helpt jou om woorden te vinden?