Wat is uitstel eigenlijk? Letterlijk betekent het: opschorten, naar een later tijdstip verschuiven. Eerst maar even wat nadelen van...

Gemotiveerd ! Deze 17 jarige cliënte was ook hulp-moe (zie blog https://coffeeandcoaching.nl/blog/wat-kun-je-doen-voor-dropouts-die-hulp-moe-zijn/ ). Maar gelukkig, ze werd doorverwezen en zat bij mij op de bank. Onze eerste sessie samen. Haar moeder was mee en haar begeleidings hondje ook. Die het eerste half uur vooral om haar heen bleef dralen en later bij mij onder de tafel rustig de boel aan het observeren was :) Omdat ze wil werken aan haar sociale angst, had ik bedach

Hulp-moe Er zijn zat dropouts die inmiddels hulp-moe zijn. Die peut na peut hebben gesproken, in centra zich hebben laten testen en er alsnog ongeholpen uit komen. Eerst moet er schijnbaar een label opgeplakt worden, alvorens de professional kan bepalen wat de juiste aanpak zal zijn. En voordat dat traject klaar is, is de degene waar het over gaat depressief en kan er weer een nieuw labeltje overheen. Nog maar een test doen? Persoonlijk raakt me dat elke keer weer, en maakt h

Ontdek waarom ‘belemmerende’ gedragspatronen ook positief bekeken kunnen worden Als ik zo terugkijk in de 8 jaar van mijn praktijk, kan ik twee type cliënten benoemen. Degenen met een fixed mindset en met een growth mindset. Kort samengevat Alle cliënten willen een verandering in gang zetten die gedragsverandering tot gevolg hebben. Ze zijn allen gemotiveerd, maar verschillen van binnen op onder andere deze twee punten. De ene cliënt is van binnen zo georganiseerd dat de mees

Wat veel hoogbegaafden gemeen hebben met elkaar is dat ze een stevige innerlijke criticus in zich hebben. Die overeenkomst uit zich in een aantal punten die ik in dit blog wat nader uit zal leggen. Onderzoek Tijdens mijn opleiding tot talentbegeleider hoogbegaafden voerde ik op kleine schaal een onderzoek uit. De onderzoeksvraag was: ‘Kan je vriendjes worden met je innerlijke criticus?’ Dit kwam voort uit mijn ervaring met voice dialogue, de methodiek die ervan uitgaat dat m

Een jongen van 21. IQ boven de 130, dyslexie en faalangstig. Dropout. Zijn allergrootste wens toen hij binnenkwam: zich comfortabeler voelen rondom mensen. “Gewoon naar de supermarkt gaan en daar een boodschap kunnen doen.. Dat zou voor mij al winst zijn.” Toen hij net binnenkwam sprak hij vrij langzaam. Koos zijn woorden heel zorgvuldig uit. Keek me nauwelijks aan. Enorm gespannen lichaam en hij vertelde dat hij vaak misselijk was. We zijn begonnen met het rustig onderzoek

Zonder uit de doeken te doen waaróm hoogbegaafden nou zo massaal van alles uitstellen, wil ik je vooral wat tips geven: so… what’s here to learn? Wat kan je nou concreet anders gaan DOEN (indien je hier een allergische reactie op hebt: lees vooral door ;-)), waardoor je een klein stukje minder gaat uitstellen? Oh en wees gewaarschuwd. Het lezen van de tips kan ook al voor veranderingen zorgen……… #1 Verleg je focus van het uitstellen zelf op het vermínderen van uitstellen! Al

Omdat ik het niet mooier kan omschrijven dan hoe deze cliënt het zelf schrijft, deel ik graag een klein stukje uit zijn mail met jullie over het effect van voice dialogue. "Er komt steeds geen actie uit me." De context is dat hij zeer sterke overtuigingen heeft die hij lijkt te 'gebruiken' zo het hem uitkomt om maar vooral niet in beweging te zijn of te komen. Alleen, het bewustzijn groeit, dat niet hij, maar een deel van hem hier een grote rol in speelt. Hiermee is zijn prob

Nu hij een vriendin heeft en zijn familie niet of nauwelijks meer ziet is zijn overtuiging dat hij mag bestaan zoals hij is. Ervoor was hij waardeloos en moest onderdrukt worden. Stel je erbij voor hoe hij opgroeide. Werd jarenlang bestempeld als autist. Omdat ze hem niet begrepen, niet konden bereiken. Hij heeft alles in zijn systeem dichtgetimmerd om verdriet en pijn buiten te sluiten. "Ratio en gevoel zijn gescheiden. Dat werkt prima voor me." Beslissingen nemen en daar a

Hij is 21. Kwam binnen zonder werk, zonder studie, woont op zichzelf. Nog wel.... Met een slaapkamer vol was en bezorgd om zijn financiële situatie. "Ik wil er wat aan doen. Dit werkt zo niet!" Ondertussen zijn we een aantal sessies verder en hebben we een heel praktische modus gevonden: we maken een to-do lijst waarop we de taken omschrijven, het aantal minuten of uren van die taak en wanneer hij deze af wil hebben. Per taak bekijken we of er nog kleine taakjes in die taak z

“Ik heb nog steeds last van het verleden en ik wil weten waarom!” “Het lukt me niet mijn gedrag te veranderen en ik wil weten waarom!” “Ik wil echt heel graag ergens aan beginnen, maar ik kom maar niet in beweging en ik wil weten waarom!” Oorzaak ---> gevolg Een kleine greep uit de waarom vragen die ik regelmatig in mijn praktijk tegenkom. Net als bij de ‘Hoe doe ik dat?’ vraag zou ook de waarom vraag je kunnen belemmeren. Het is niet per definitie belemmerend, maar als het z

Een vraag die jouw persoonlijke ontwikkeling kan blokkeren: ‘Hóe doe ik dat dan?’ Niet zelden krijg ik cliënten over de vloer die al snel inzicht krijgen in hun denken, voelen, en handelen en mij dan bijna direct vragend aankijken: “Maar hóe doe ik dat dan?”. Ik zie dat ze met die vraag het denken juist blokkeren. En leer ze open te blijven staan: het antwoord op de ‘hoe’ vraag volgt sowieso vaak als vanzelf in de periode tussen de sessies. Waarin ze ervaringen opdoen die pa

Dropout 16 jaar: vasthouden aan pijnlijk verleden veiliger dan hopen dat het in de toekomst beter zal gaan.. Vandaag met een 16 jarige hoogbegaafde dropout in gesprek. Bijdehand, alert, heeft overal een antwoord op :) De woorden altijd, nooit, iedereen en niemand vlogen me om de oren. Het gesprek ging in eerste instantie over rust. Hij had NOOIT rust ervaren. En is er ook heilig van overtuigd dat NIEMAND dat OOIT ervaart. In eerste instantie ging ik vooral op de inhoud in, i